| ||
| [ بستن ] |
|
اندیشه |
ازبچگی یکی از ترس های ذهنی ای که داشتم این بود که اگه همه ی آدم ها بمیرند ومن تنها ی تنها روی این کره ی خاکی بمونم چی میشه واز حس این تنهایی،وحشت وجودم رو می گرفت.
حس تنهایی بدترین حسیه که کسی میتونه داشته باشه. چه چیزی میتونه آرام قلب یک وجود تنها بشه؟!
امام سجاد جواب منو داد:
((لو مات من بین المشرق و المغرب لما استوحشت بعد ان یکون القرآن معی ))
اگرتمام افراد بین مشرق ومغرب بمیرند، هنگامی که قرآن با من است اصلا وحشت نمی کنم.
قرآن که می خونی ، انگار وارد یک معبد بزرگ وامن می شی. کوله بار سنگین افکار واعمالت رو برزمین میذاری و قامتت رو راست می کنی. چشمان خسته ات رو که هچنان از گردوخاک بیرون تار می بینه با خنکای هوای معبد باز میکنی . مبهوت شکوه و عظمت معبد می روی ودرست دروسط معبد می نشینی و سرت رو میذاری روی سینه ات و گوش میسپاری به صحبت های آن که ازخودت به تو نزدیکتره.
((یایها الذین ءامنو استجیبو لله وللرسول اذا دعاکم لما یحییکم واعلمو ان الله یحول بین المرء وقلبه وانه الیه تحشرون.))
مدتی بود که معنی وتفسیر این جمله ی قرآن که میگه خدا بین انسان وقلبش حایل است ذهن منو مشغول خودش کرده بود وخودم برای خودم تفسیرش می کردم.
تفسیر این آیه درکتاب المیزان آیت الله طباطبایی (رضی الله عنه) رو خوندم و متوجه بعضی معانی این آیه شدم (تفسیر این آیه)
تو آیه های قبل آمده که: (( مانند کسانی نباشید که می گویند شنیدیم ولی نشنیده اند. همانا بدترین جانوران نزد خدا کران وکورانی هستند که تعقل نمی کنند. واگرخدا خیری درآن ها می دید آن ها را شنوا میکرد ولی اگر آن ها را شنوا هم کند، باز اعراض میکنند. ای کسانی که ایمان آورده اید ، اجابت کنید دعوت خدا ورسول را هنگامی که شما را میخوانند تا زنده تان کنند. وبدانید که خدا بین انسان وقلب او حائل است و همگی به سوی او محشور می شوید.))
دریک قسمت از تفسیر، آیت الله طباطبایی نو شته اند:
((...پس گویا آیه مورد بحث مى خواهد بفرماید: بدانید که خدا مالک حقیقى شما و دلهاى شما است ، و او از هر چیز به شما نزدیک تر است ، و شما به زودى به سویش باز مى گردید، و برایتان معلوم مى شود که چگونه مالک حقیقى شما است و چطور بر شما مسلط است ، و هیچ چیز شما را از او بى نیاز نمى کند.
و اما وجه اتصال کلام یعنى ارتباط جمله (( و اعلموا ان الله یحول بین المرء و قلبه ... )) ، با جمله (( استجیبوا لله و للرسول اذا دعاکم لما یحییکم )) - بیان آن این است که حائل بودن خداوند میان آدمى و قلب او تمامى عذرها را در نپذیرفتن دعوت او و رسولش را از اعتبار مى اندازد، چون دعوت او دعوت به چیزى است که آدمى را زنده مى کند و آن توحید است که حقیقت و لب دعوت اوست ، و از آنجایى که خدا از هر چیزى به انسان نزدیک تر است حتى از قلب او و از آنجایى که قلب اولین چیزى است که انسان آن را به وجدان خود درک نموده و مى شناسد پس انسان خداى تعالى را از قلب خود که بوسیله ادراک و سبب اصلى علم و معرفت او است بهتر و زودتر مى شناسد.
براى ترک اجابت دعوت پیامبر (ص ) هیچ عذرى مقبول نیست
پس انسان قبل از اینکه قلب خود را و هر چیزى را که با قلب مى شناسد بشناسد خداى تعالى را معبودى یکتا و بى شریک مى شناسد، پس او اگر درباره چیزى شک کند بارى درباره معبود واحدش که پروردگار هر چیز است شک ننموده و در تشخیص مصداق حقیقى این کلمه گمراه نمى شود...))
همه چیزما مثل قلب ما دراختیار خداست. به هرشکل که بخواهد تغییرش میدهد. نه کارخوب منسوب به ماست ونه بی میلی به کارخوب. که اگرخیری درما ببیند توفیق شنیدن میدهد وگرنه نه!
وما رمیت اذ رمیت هم همین رو میگه انگار.
( ((چون حق صریح همان خداى سبحان است که هیچ پرده اى میان او و بنده اش نیست ، چون هر پرده و حجابى که فرض شود خداى سبحان از آن پرده به انسان نزدیک تر است ، و هر وسوسه و حجابى که فرض شود خداى سبحان از آن پرده به انسان نزدیک تر است ، و هر وسوسه و شبهه اى که در دل خلجان کند باز خداى سبحان میان آن و قلب آدمى حائل است ، پس انسان هیچ راهى به نفهمیدن و نشناختن خدا و شک در توحید او ندارد.)) )
همه چیز به دست اوست . گوش بسپار به آوای دوست.
((ربنا لا تزغ قلوبنا بعد اذهدیتنا وهب لنا من لندک الرحمه انک انت الوهاب))
یاعلی
